فكر كن ... فكر كن ...

حالا كه مي بيني ... بدم نبود!!

هاه ... احمق شدم!

ولي گاهي حماقت بدجور مي چسبه!!

من لبخند مي زنم ...

به سلامتي كسايي كه موندن ... يا حتي اونايي كه رفتن ... نموندن و رفتن ... :)

و مي خندم ...

به ايستادگي هاي يك عاشق

به محبت هاي يه دوست نزديك تر از خواهر

به همدل بودن يك پدر

به بادبادك هوا كردن هاي يك سرو

به همراه هميشگي بودن يك دوست

...

من برخلاف چيزي كه دنيا مي خواهد از من

از ته دلم مي خندم ...

به اشك هايم نگاه نكنيد،خواهش مي كنم

گاهي بايد آنها باشند

و الآن زيادي از آن گاهي هاست ...

ولي گورپدر اين اشك ها

گورپدر تك تكشان ...

---------

+ هركسي ميتونه اين "نظر ندهيد" رو يه جور تعبير كنه! به عهده ي خودتون!! :)